De jonge dieren gaan alweer een paar weken naar school. Ze vinden het geweldig.
Sabri ontbijt thuis met kleine Ayoub en komt netjes op tijd. Mo is trots op alles wat hij leert.
Mo, Sabri, Yasmin en het oudste konijntje maken steeds moeilijkere sommen.
Eerst telden ze nog met bessen.
Maar als tante Arzu nu een som op het bord schrijft, rekenen ze hem uit met een stokje in het zand.
De kleine loopvogeltjes leren netjes in de rij lopen.
De konijntjes weten inmiddels de namen van alle bloemen en planten rond de school.
Maar er is een klein aapje dat erg haar best doet, maar zich toch verdrietig voelt. Nilu let echt goed op, maar soms kijkt ze liever naar een fladderende vlinder dan naar het grote stenen bord.
Vaak krijgt ze een por van Mo:
“Nilu, let op.”
Dan lukt het weer even.
In het speelkwartier zoekt ze glanzende bessen en lekkere nootjes.
Ze plukt bloemen, die ze te drogen legt in de zon.
Ze is veel alleen, maar dat vindt ze niet erg.
Dat komt ook omdat ze een beetje verlegen is.
Eens in de week komt Patty Pauw om de jonge dieren te vertellen over landen waar ze is geweest.
Elke week leert ze de kleine dieren een nieuw lied, steeds uit een ander land.
De dieren zingen hard mee, soms is het zelfs in het dorp te horen. Dan zitten Bibi en Rik gezellig met de mooie muziek mee te wiegen.
Nilu zingt ook mee, maar zachtjes. Ze staat meestal een beetje achteraan.
Vandaag stormt het. De jonge dieren zijn onrustig en luisteren maar half naar juf Patty.
“Dieren”, piept Patty “willen jullie alsjeblieft wat stiller zijn!!” Maar het helpt niet. Iedereen heeft storm in zijn hoofd. “Misschien moeten ze lekker even buiten uitrazen”, denkt Patty.
Ze zet haar grote staart omhoog en voor een seconde is iedereen stil.
“Naar buiten allemaal!”, roept Patty.
“Over een kwartiertje proberen we het opnieuw.”
Sabri en Mo schieten meteen de bomen in en slingeren met wat vriendjes rond de school.
De konijntjes buitelen over elkaar heen.
De enige die rustig is, is Schildpad.
Schildpad is oud, die hoeft niet meer naar school. Maar hij vindt het gezellig om bij school rond te scharrelen.
De kinderstemmen maken hem vrolijk.
Hij zoekt een rustig plekje op om te schuilen voor de wind. Daar kruipt hij diep in zijn schild. Maar dan hoort hij iets. Snel steekt Schildpad zijn kop naar buiten.
“Wat is dat? Wat hoort mijn oor?”, bromt hij. Het is een prachtig lied en het is heel dichtbij.
Vlakbij Schildpad zit Nilu haar bessen en noten te tellen.
Ze legt ze voorzichtig onder een boomwortel. De gedroogde bloemen legt ze erbij.
“Dag Nilüfer”, zegt Schildpad, “ik geniet van je lied.”
Nilu lacht.
“Dank je Schildpad, ik wist niet eens dat ik zong. Ik was te druk met het bewaren van de lekkere glanzende bessen en noten.”
Maar dan ziet Nilu Patty Pauw haar staart weer omhoog doen.
“Ik moet rennen, dag Schildpad!”
De dieren zijn nu veel rustiger, juf Patty begint een Engels lied te zingen.
“Row, Row, Row your boat, gently down the stream! Merrily, merrily, merrily, merrily life is but a dream.”
“Wat zingt u precies, juf Patty”, vraagt Mo.
“Wat betekent dat?”
“Het betekent: roei, roei, roei je boot, ga zachtjes met de stroom. Ben vrolijk, vrolijk, vrolijk, vrolijk, ‘t leven is een droom! En weten jullie wat het leuke is, we zingen dit lied als een canon. Na elke regel begint er een nieuw groepje te zingen.”
Patty verdeelt de dieren in groepjes en Mo, Sabri en Yasmin beginnen met zingen. Na één regel beginnen ook de konijntjes te zingen en als Nilu en de loopvogeltjes aan de beurt zijn, zingt iedereen door elkaar heen.
Maar helaas, mooi is het niet.
Mo en Sabri rollen over de grond van het lachen.
“Wat is dit moeilijk, juf Patty.” Juf Patty zucht:
“Eigenlijk zouden we iemand moeten hebben die heel goed wijs kan houden. Die zich niet van de wijs laat brengen, zeg maar.”
In de hoek van het lokaal beweegt iets. Het is Schildpad. “Waarom vraag je Nilüfer niet om te beginnen”, zegt hij.
“Ze kan prachtig zingen. Dat heb ik zelf gehoord!”
Nilu krijgt een knalrood hoofd.
“Nou”, zegt ze “ik weet het niet hoor.”
“Weet je wat”, zegt juf Patty,
“waarom probeer je het niet gewoon. Kom op Nilu, begin maar.”
Nilu en de loopvogeltjes zingen de eerste regel van het lied. En omdat de loopvogeltjes meezingen durft Nilu ineens harder te zingen. Het klinkt geweldig!
“Nu de volgende groep!”, roept juf Patty.
Mo, Sabri en Yasmin luisteren goed naar Nilu en zetten dan zelf in, dit keer gaat het goed!
Als juf Patty weer een teken geeft doen ook de konijntjes hun best. Het gaat perfect. Van blijdschap draait Schildpad een rondje op zijn schild.
“Jongens, wat is dit prachtig”, roept hij vrolijk. De kleine dieren dansen van plezier en juf Patty staat trots het hele lied met haar prachtige staart omhoog.
Gezien worden
Onze kinderen verwerven alle vaardigheden zodat ze zich optimaal kunnen ontplooien in de samenleving.
Vraag voor kinderen uit groep 1/2/3/4/5:
Ben jij net als Nilu ook wel eens verlegen en vind je het juist leuk om te laten zien wat je kan? Wat kan je goed en hoe laat je dat dan aan de andere kinderen zien?
Vraag voor kinderen uit groep 6/7/8:
Vind je het leuk om je talent te laten zien? Of ben je bang om op te vallen? Is het goed dat Schildpad Nilu helpt?
